Sanal Müze

  

1800'lü yıllarda elektronik uzaklık ölçerler elbette ki yoktu...

Oysa haritacılar, matematiksel ve geometrik hesaplamalarını yapabilmek için bir şekilde uzunluk ölçülerini elde etmek zorundaydı.

Çözüm olarak gördüğünüz zincirleri tasarladılar.

Bu zincirler, herbirinin ölçüsü standart olarak belirlenmiş birden fazla parçadan oluşmaktaydı. Parçalar özenle birbirine birleştirilmişti. Bir ucundan bir kişi tutar öbürü ise metrelerce koşturur ve bu gün için haritacıların hiçde küçümseyemeyeceği bir hata ile uzunluk ölçülerini ölçerlerdi.

Belki de bugünle olan tek benzerlik uzunluk ölçüsünü ölçmek için en az 2 kişiye ihtiyaç duyulmasıdır. Günümüzde de elektronik uzunluk ölçme aletleri ile ölçüm yaprken bir kişi aletin başında durmak, diğeri ise ona reflektör tutmak zorundadır.

Bu zincirler ölçümü amaçlanan uzunlukluğa göre değişik uzunluklarda üretilmişlerdir.

Zinciri oluşturan her bir parçanın boyutu daha önceden standart olarak belirlenmiştir. Bu nedenle birbirleriyle eklenti yerleri çok önem taşır. En ufak bir gevşeme yada deformasyon ölçüde hataya neden olacaktır.