UTANMIYORUZ!..

Dış ve iç borçlarımızın toplamı 205 milyar dolar... Biz hala kendi kendimizi yiyip bitirmekle meşguluz. Bakın neler yapıyoruz:
* 21000 geçici orman işçisini kadroya alıyoruz.
* Memurlara her ay 100 milyon zam yapıyoruz.
* Fındık vb üretimi fazla tarım ürünlerine destekleme alımı yapıyoruz.
* BMW satışları bu yılın 9 ayında geçen sene toplamını geçmiş.
* 1.6 milyar dolarlık son kredi dilimini kamu personeli sayısında 12.000 kişi azaltma şartına bağlayan IMF' yi seçimler yüzünden dinlemiyoruz, sonra da kredi erteleniyor diye efeleniyoruz.
Bir de tabii gelip de nereye buharlaştığı belli olmayan veya olup da akıl erdiremediğimiz paralar var. Örneğin işte şu IMF' nin son 25 milyar doları. Sadece batan bankaları kurtarmaya gittiği söyleniyor. Banka sahipleri? Aramızda...
Ya eğitime katkı payı, deprem fonu, vergisi vs? Sadece herhafta sayısal loto' dan eğitime 500 milyar, savunmaya ve hazineye 700' er milyar TL akıyor. Hani bunun Milli piyangosu, toto' su vesairesi? Ya milyonlarca serbest meslek sahibi ve iş sahibi vatandaştan her beyannamede alınan EKP ve ÖİV' leri? Trilyonlar sadece bu kanallardan her hafta hazineye akıyor. Yine de okullar bağışlarla yürüyor, bir afet olduğunda bağışlar devreye girmese devlet hiç bir şey yapamıyor. Yaptıklarında da yolsuzluklardan sonuçlar çok kötü oluyor. Deprem konutlarını, kızılay' ın halini düşünsenize...
Partilerin çoğunda yolsuzluktan yargılananlar, dokunulmazlığı olup yargılanamayanlar, meclis' e 4 yılda 4 kez gelip havadan 250 milyar para alanlar seçilebilecek yerlerde. Seçim uygulamaları yapılmayacaktı, zaten borç gırtlağı aşmış, bunlar halkın kesesinden seçim yatırımı yapıyorlar. Sebebi de 3-5 oy fazla alıp kapağı meclise atmak. Sonra da gelsin güç ve para...
Yapılacak şey, dürüstçe çalışmak, daha çok üretmek ve dürüstçe satmak; aza kanaat etmek ve borçlarımızı ödemek. Kaç yıl sürerse sürsün. Borcun borçla dönmeyeceği ortada. Bizi bugünlere getiren siyasetçi takımıyla da bu işin yürümeyeceği ortada.

Yolsuzluklarla gerçekten ciddi bir savaş gerekiyor.
Devletin ve aynı zamanda vatandaşların bilinçli tasarruf etmesi gerekiyor.
Devletin kadrolarında yer alan asker, memur ve işçilerin sayısının azaltılması gerekiyor.
Ciddi bir şekilde devletin savunma, maliye ve dışişleri dışındaki konularda elini yatırımlardan çekerek denetleme (ama ciddi) ile yetinmesi gerekiyor.
Yönetici- siyasetçi profilinin değişmesi ve yetenekli, dürüst kadrolara yol açılması için gerekli yasal düzenlemelerin hızla yapılması gerekiyor.

SEÇİM SONUÇLARINI DOĞRU YORUMLAYALIM:

Bir önemli seçimi geride bıraktık. Ancak sonuçlar hakkında her kafadan bir ses çıkıyor. Doğru olan nedir? Haydi irdeleyelim:

AKP' ye verilen oyların çoğu tepki oylarıdır.

AKP bu şansını iyi kullanırsa merkez- muhafazakar- liberal sağ' ın bundan sonraki tek adresi olur.

Meclis' e Türk halkının genel karakteri olan % 65- 70 muhafazakar, % 30- 35 geleneksel CHP çizgisi tam olarak yansımıştır. Bu nedenle geçen seçimden daha sağlıklı olduğunu söyleyebiliriz.

Merkez-sağ' ın alternatifi bu seçimde uzun zamandan beri ilk defa merkez-sağ olmamıştır.

DSP ve SP bitmiştir. Ecevit ve Erbakan ile yönetimin yürümeyeceğini halk tespit etmiştir.

MHP sadece geçen seçimde aldığı tepki oylarını kaybederek geleneksel çekirdek oyuna çekilmiştir. Ancak geçtiğimiz dönemde MHP' nin merkez-sağ yığınların temsilcisi olamadığını halk tescil etmiştir.

ANAP ve DYP oyları arasında bir fark yoktur. DYP, Demirel,DTP ve ATP desteği ile ANAP' tan 4 puan fazla almıştır. Her iki parti için de politikalarının ve yönetim biçimlerinin onaylanmadığının gösterildiği bir seçim olmuştur.

MHP, ANAP ve DYP' de sadece genel başkanların değişmesi bu partilere birşey kazandırmayacaktır. Tüm politikaların gözden geçirilmesi gerekecektir.

Halk başka etkilere geek kalmadan yönetimde köklü değişiklikler yapabildiğini göstermiştir.

Son 15 yılın politikaları -özellikle ekonomide- mahkum edilmiş, uygulayıcıları politika sahnesinden silinmiştir.

CHP açısından bu seçimin hem başarı, hem başarısızlık olduğu görülmüştür. Başarısı CHP' nin DSP ve YTP önünde tek ve tartışılmaz adres olduğunu göstermesidir. Başarısızlığı ise, geleneksel CHP oylarının %30-35 altında bir birleşme sağlayabilmesidir. CHP yönetiminin hata yapabilecekleri yönetim deneyiminden uzunca bir süredir uzakta olduğu dönemde, hala geleneksel desteğini bile -bırakın tepki oylarını- alamamış olması; ciddi politika değişikliği gerektiği ve bunun halka doğru anlatılması gerektiğini göstermektedir.

Eski hükümetin giderayak yaptığı en önemli iş gerekli birkaç kanunu çıkarmak ve zorlamalara rağmen çok da açılmayan bir seçim öncesi ekonomisi uygulamak oldu.